PERSBERICHT

Dancing on the Edge 2009
Theater en dans uit het Midden-Oosten

Eigentijdse dans en theater zijn niet vanzelfsprekend in het Midden-Oosten; dansers, choreografen en theatermakers hebben dagelijks te maken met taboes, censuur en geen of weinig subsidies. Van 29 november t/m 13 december 2009 biedt Dancing on the Edge hedendaagse dans- en theatervoorstellingen uit het Midden-Oosten een platform in vijf Nederlandse steden (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Groningen en Den Haag). Een groot aantal voorstellingen is gecreëerd en uitgevoerd door vrouwen. Een uitgebreid randprogramma biedt debatten, nagesprekken, workshops, muziek, films en eten uit het Midden-Oosten. Kick off van het festival is een filmprogramma in Rialto i.a.v. Mariam Said, weduwe van de grote Palestijnse denker Edward Said.
Dancing on the Edge; 29 november t/m 13 december 2009; Stadsschouwburg Amsterdam, Theater Frascati, De Engelenbak, De Brakke Grond, Rialto (Amsterdam), Rotterdamse Schouwburg, De Unie (Rotterdam), Grand Theatre (Groningen), Stadsschouwburg Utrecht, Theater Kikker, RASA, Filmtheater ‘t Hoogt (Utrecht) en Korzo5HOOG (Den Haag).

Kunst geboren uit noodzaak
Dancing On the Edge biedt choreografen en theatermakers uit het Midden-Oosten een platform om te tonen wat hen beweegt. Vanuit een innerlijke noodzaak werken choreografen en theatermakers aan persoonlijke, eigentijdse en geëngageerde voorstellingen. Ze bieden een blik op hun leefwereld en maatschappij, beïnvloed door en reflecterend op kwesties die spelen in het Midden-Oosten. Dancing on the Edge toont voorstellingen van makers uit Egypte, de Palestijnse Gebieden, Iran, Irak, Libanon, Israel, Marokko, Syrië en Jordanië. Sommige voorstellingen zijn – in coproductie met Nederlandse kunstenaars – speciaal voor het festival gemaakt.

Onontgonnen terrein
Het is uniek dat in Nederland zo’n kleurrijke verzameling contemporaine voorstellingen uit het Midden-Oosten te zien is. Ondanks het grote succes van de eerste editie van Dancing on the Edge, in 2007, is het programmeren van hedendaagse dans en theater uit het Midden-Oosten nog steeds een vrijwel onontgonnen terrein. Twee jaar geleden heeft Dancing on the Edge een tipje van de sluier kunnen oplichten van wat de regio op artistiek gebied te bieden heeft. Nu gaat het festival nog een stapje verder. Dancing on the Edge laat – in tegenstelling tot de conceptuele dans die meestal op de Nederlandse podia te zien is – voorstellingen zien die aansluiting zoeken bij maatschappelijke kwesties en geboren zijn uit de noodzaak zich uit te spreken.
—————————————————————————————————————–
MEER INFORMATIE
Marije Kool, hoofd marketing & publiciteit, 06-20309006 / publicity@dancingontheedge.nl
Gary Feingold, artistiek leider, 06-54242984 / info@dancingontheedge.nl
Zie ook: www.dancingontheedge.nl

PROGRAMMA

Centrale rol voor vrouwelijke choreografen en performersDit jaar zijn op het festival diverse baanbrekende voorstellingen van en/of met vrouwelijke kunstenaars uit het Midden-Oosten te zien. Elk met een bijzondere stem en eigen stijl. In het bekroonde theaterstuk Unspoken Thoughts van Reham abd el Razek en de Mutiny Group spelen drie Egyptische vrouwen op gedurfde en ironische manier met de clichés over Arabische vrouwen en hun relatie tot mannen. Charisma, van Pegah Tabessinejad, is een aangrijpende dansvoorstelling over het verlangen naar een geliefde, uitgevoerd door twee Iraanse danseressen.

In Nomadness schetst de Egyptische Karima Mansour met dans en poëtische videobeelden de intrigerende verhouding tussen kunst en het leven. Sounds from Here is een theatrale dansvoorstelling – met een meerlagige soundscape en videobeelden – over het innerlijk conflict van een vrouw in een mannenwereld. Deze voorstelling van de Israelische choreografe Dorit Weintal wordt vertolkt door de Palestijnse Rasha Jahshan. Ook in het randprogramma treden belangrijke vrouwelijke kunstenaars op. Zo heeft de Libanese Rima Khcheich, de nieuwe ster uit het Midden-Oosten, met haar band een compleet nieuwe muziekstijl gecreëerd: een prachtige fusie tussen traditionele en moderne Arabische liederen en hedendaagse westerse arrangementen en jazz.

Persoonlijk engagement
Alle deelnemers van Dancing on the Edge gebruiken hun persoonlijke omstandigheden om een visie te geven op complexe etnische en maatschappelijke vraagstukken. Dit heeft gedurfde, sterk geladen voorstellingen opgeleverd. Voor de voorstelling Ticket to Paradise - over idealen, strijd en het zoeken naar zingeving – heeft de van origine Iraanse Sassan Saghar Yaghmai, huischoreograaf van de Nederlandse Theatergroep DOX, zich laten inspireren door zijn eigen politiek activistische verleden en door de oud-Perzische theatervorm Tazië.

In Spitting Distance is een bewogen, persoonlijke monoloog over geweld, racisme en kolonialisme, geschreven en opgevoerd door de Palestijns-Israelische acteur en toneelschrijver Taher Najib. Äataba onderzoekt de tegenstrijdigheden tussen het gedrag van het individu en de moraal van de gemeenschap in Marokko, het vaderland van de choreograaf Taoufiq Izzediou. De Egyptische acteur en regisseur Ahmed El Attar reconstrueert in zijn nieuwste voorstelling On the Importance of Being an Arab - met elektronische soundtrack en videoprojecties – zijn eigen identiteit aan de hand van materiaal uit zijn persoonlijk archief: hij schetst niet alleen zijn zelfbeeld, maar ook het gezicht dat de buitenwereld hem geeft.

Nieuwe coproducties
Speciaal voor Dancing on the Edge werken Nederlandse kunstenaars met makers en gezelschappen uit het Midden-Oosten. Het Internationaal Danstheater (Nederland) maakte met de choreograaf en theatermaker Muhanad Rasheed (Irak) de voorstelling Mourning, waarin Rasheed op zoek gaat naar de invloed van traditionele dansvormen op de hedendaagse dans. Het Nederlandse Le Grand Cru werkte samen met het Al Balad Theatre (Jordanië) en El Funoun (Palestijnse Gebieden) aan Waiting Forbidden, een dansvoorstelling over het gevoel van ontheemding, angst en verzet. Over mensen met een Palestijnse identiteit of een Palestijnse afkomst. Mensen die zich altijd moeten verhouden tot onderdrukking, nooit neutraal kunnen zijn.

The Assassination of Omar Rajeh, een coproductie van Maqamat Theatre Dance (Libanon) en componist en zanger Najib Cherradi (Nederland), richt zich op het belang van het geschreven woord in de Arabische samenleving en het gevaar dat schuilt in het verkondigen van een afwijkende opinie. De Iraanse regisseur Reza Gouran liet zijn stuk Man is Man, een humoristische eigentijdse adaptatie van Bertold Brechts anti-oorlogspolemiek uit 1926, in Nederland produceren door Het Lab en De Toneelmakerij. Cloud is de eerste gezamenlijke voorstelling van de in Nederland woonachtige Duda Paiva en de Iraanse Yaser Khaseb (Iran), die ieder furore maakten op de (inter)nationale podia met bijzondere combinaties van dans, mime, theater en poppenspel. Een aantal van deze coproducties met Nederlandse artiesten gaat tijdens Dancing on the Edge in première.

Uitgebreid randprogramma: muziek, ontmoetingen, workshops, educatie
Een uitgebreid randprogramma biedt ontmoetingen en nagesprekken met de makers, debatten, workshops, expertmeetings, netwerkbijeenkomsten en muziek. Voor scholieren van het voortgezet onderwijs (VMBO/HAVO/VWO) is een cultuureducatieprogramma ontwikkeld: Thousand and one Bytes. In dit programma krijgen jongeren via een workshop, dansvoorstelling en interactieve website inzicht in de rijke cultuur van het Midden-Oosten.

Films
In de aanloop naar de officiële opening van het festival presenteert Dancing on the Edge in het Amsterdamse filmtheater Rialto op 29 en 30 november twee filmprogramma’s met dans- en muziekfilms uit en over het Midden-Oosten. Te gast op 29 november zijn de componist Merlijn Twaalfhoven en Mariam Said, weduwe van de grote Palestijnse denker Edward Said. Zij houdt een inleiding bij de documentaire Knowledge is the Beginning (Paul Smaczny, 2006) over het West-Eastern Divan Orchestra, een orkest opgericht door Daniel Barenboim en Edward Said, waarin jonge Arabische en joodse musici gebroederlijk naast elkaar optreden.

Openingsavond
Dancing on the Edge opent 1 december met de Nederlands-Libanese coproductie The Assassination of Omar Rajeh in de Stadsschouwburg Amsterdam.

Speeldata en theaters
29 november – 6 december
Amsterdam: Stadsschouwburg Amsterdam (openingsavond), De Engelenbak, Frascati, de Brakke Grond en Rialto
Groningen: Grand Theatre
Den Haag: Korzo5HOOG
4 -13 december
Utrecht: Stadsschouwburg Utrecht, Theater Kikker, RASA, Filmtheater ‘t Hoogt
Rotterdam: Rotterdamse Schouwburg, De Unie, De Doelen